NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 44
WIELBŁĄD
Dzisiaj świętujemy.
Daoming Si znienawidził nawet sam władca piekieł,
nieśmiertelny potwór.
Więc wyrzucił Daoming Si, a ten do nas wrócił.
Uczcijmy to.
Do dna.
Chwileczkę.
Daoming Si jeszcze do siebie nie doszedł.
I wy macie się za jego przyjaciół? Banda łotrów z was, ot co.
Czym jest odrobinka alkoholu dla niepokonanego Daoming Si?
Musimy się upewnić, że naprawdę wydobrzał.
Jeśli to wypije i nie padnie,
będzie to znak, że wszystko gra.
Ja to wypiję.
To jest takie
gorzkie, ostre i słone.
Jak możecie to pić?
Ciołku.
Nie tak się to pije.
Patrz i ucz się.
Ej.
No proszę.
Ej.
Nie rób nam problemów.
Ty je zawsze robisz.
Jeśli znowu trafisz do szpitala, już się tobą nie zajmę.
Hej.
Zapomniałaś już, jak powinnaś traktować chłopaka?
Dość. Możecie przestać się tak do siebie wdzięczyć?
Dobra.
Dziękuję wszystkim.
Będę musiał dobrze żyć, żeby się wam odwdzięczyć.
Choć już skończyliśmy studia,
to naszej przyjaźni nic nie zmieni.
Wypijmy za nasza przyjaźń.
Za przyjaźń.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Wypij to. Posmakuje ci.
Dobrze. Dziękuję.
Przepraszam za tamto.
Przyszłaś do Muzeum Drogi Herbaty.
A ja byłem zajęty.
Wybacz, że nie mogłem poświęcić ci zbyt wiele czasu.
Nie. Przyszłam tak nagle. To ja powinnam przeprosić.
Czyli nadal jesteśmy przyjaciółmi.
Tak. Dobrze być przyjaciółmi.
Nagle zauważyłem, że nadal jesteś strasznie urocza.
Ciekawe, o czym rozmawiają Ximen i Xiaoyou.
To nie nasza sprawa.
A to czemu?
Nie chcę wtrącać się w sprawy innych.
Shancai.
Chcę po prostu być z tobą.
Chodźmy stąd.
Co?
To impreza z okazji twojego powrotu do zdrowia.
Nie możesz wyjść.
Skoro to moja impreza,
to mogę wyjść, kiedy mi się podoba.
Naprawdę wychodzimy?
Dokąd pójdziemy?
Gdzieś, gdzie będziemy tylko we dwoje.
WIELBŁĄD BAR SPORTOWY I RESTAURACJA
Tu jest twoje miejsce.
Miejsce wyłącznie dla mojej dziewczyny.
Kącik Miłosny Dong Shancai.
Od teraz
to tu będziesz chowała się przed burzą.
Nie zamartwiaj się i nie rób wszystkiego sama.
Wspaniale jest posłuchać bicia twojego serca.
Wspaniale jest wiedzieć,
że żyjesz.
Daoming Si.
Ja...
potwornie się bałam.
Naprawdę jestem największym głupkiem w całym wszechświecie.
Dlaczego zrozumiałam, jak bardzo cię kocham,
dopiero gdy omal nie umarłeś?
Nie chcę cię więcej stracić.
Masz o sobie wysokie mniemanie.
No bo tylko ja
jestem godzien tytułu „Największego głupka
w całym wszechświecie”.
Ty możesz być
- co najwyżej matołkiem. - Przestań się droczyć.
Co się stało?
Żyjesz?
Boli? Otworzyła ci się rana?
- Co jest? - Nic.
Naprawdę nic ci nie jest?
Będzie dobrze, jak przestaniesz mnie dotykać.
Czy ty nie możesz być poważny?
A ty nie możesz dać mi się jeszcze trochę poprzytulać?
Nie wiem czemu,
ale czuję, jakbym był ci coś winien.
Naprawdę? Nie jesteś.
Powiedziałaś,
że musiałaś wspiąć się po niezliczonych schodach.
Prawdę mówiąc, wiedziałem o tym.
Wspięłaś się
po tylu schodach w środku nocy tylko po to,
by znaleźć dla mnie odpowiedź.
Jestem wzruszony.
Sama chciałam poznać odpowiedź. Nie czuj się, jakbyś był mi coś winien.
W porządku.
Chcę ci się odwdzięczyć.
Powiedz, co mogę dla ciebie zrobić.
Pełen pakiet czułości?
Słucham?
Żartuję.
Dobra.
Dołączyłam do Klubu Drogi Herbaty.
Początkowo zrobiłam to, by lepiej cię zrozumieć.
Ale przekonałam się, że świat herbaty jest bardzo interesujący.
Chcę cię prosić o przysługę.
Super, że będziesz prowadzić nasze spotkania.
Wszyscy cieszą się, że będziemy mieć nowego instruktora.
Dziewczyny w klubie są bardzo przyjacielskie.
Na pewno się polubicie.
Tędy.
Dziwne.
Gdzie wszyscy?
W porządku.
Chętnie poprowadzę zajęcia
dla twoich niewidzialnych koleżanek.
Yiften, damy radę zjeść tyle śmieciowego żarcia?
Wszyscy tyle biorą.
Czasami to nawet za mało.
Dziewczyny zawsze znajdą miejsce na śmieciowe żarcie i słodycze.
- Cześć. - Cześć.
- Jesteśmy. - Jesteśmy.
- Cześć. - Cześć.
Xiaoyou.
Co to za przystojniak?
To instruktor, o którym mówiłam. I mój przyjaciel. Ma na imię Ximen.
Czy to chłopak, którego miałaś załatwić dla Yifen?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Xiaogeng.
Minęło sporo czasu.
Xiaogeng?
Tak.
Minęło sporo czasu.
Czyli Yifen już zna
tego przystojniaka, eksperta od herbaty.
To dlatego nikt inny jej się nie podobał.
Ponad 1000 lat temu Japończycy pokochali kulturę dynastii Tang.
Wysłali więc posłów, aby poznali kulturę
dostarczania i serwowania herbaty i przywieźli tę wiedzę do Japonii.
Czyli Yifen to Xiaogeng.
Dostarczanie i serwowanie herbaty
oznacza umieszczanie herbaty w przydrożnych pawilonach,
by podróżni mogli się napić i poznać nowych ludzi.
Symbolizuje to dzielenie się dobrą herbatą z nieznajomymi.
Można to uznać za stan umysłu.
Dobrze. Pokażę, jak przygotować herbatę.
Kto chce być moją asystentką?
- Ja. - Ja.
Ja ci pomogę. Siedzę najbliżej.
Jest troskliwa i zabawna.
A do tego urocza.
Nic dziwnego, że Ximen nie może o niej zapomnieć.
Ja. Wybierz mnie.
- Wybierz mnie. - Ja.
Za moją sprawą Ximen
odnalazł Xiaogeng.
Czy kierowało mną jakieś przeczucie?
Geng Yifen, weź głęboki oddech.
Naucz się odpuszczać.
Nie myśl o kimś, kto cię nie kocha.
Minęło tyle lat
i masz to już za sobą.
Minęło tyle lat...
Dlaczego?
Dlaczego nadal tak bardzo cię lubię?
Chińska kultura herbaty to rozległa kwestia.
Zamiast się w nią wgłębiać, spróbujcie dobrej herbaty.
Pijcie.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
I jak? Smakuje wam?
- Podoba nam się. - Podoba nam się.
Pyta, czy wam smakuje. Jakie: „Podoba nam się”?
No co za...
- Bo jest taki przystojny. - Właśnie.
Yifen.
A więc to ty jesteś Xiaogeng.
Ximen mi o tobie opowiadał.
Pewnie śmieszyło cię, jaka byłam.
Nie, tak naprawdę Ximen...
Xiaogeng, miło cię widzieć.
Ciebie też.
Minęło sporo czasu.
Masz jeszcze jakieś zajęcia?
Chodźmy gdzieś porozmawiać.
Xiaoyou też powinna z nami iść.
Xiaoyou?
Mam jeszcze zajęcia. Idźcie sami.
Jesteś pewna?
Tak. Chciałabym, ale może następnym razem.
No to idziemy.
Dobrze. Pa.
Pa.
Dawno nie szliśmy razem tą ulicą.
Teraz mogę chodzić sama.
Kiedyś droga nie była oświetlona.
Zawsze gdy późno kończyliśmy lekcje, odprowadzałeś mnie do domu.
Mówiłeś nawet,
że chcesz mnie chronić.
A sam bałeś się ciemności.
Wyciągamy brudy z przeszłości?
Pamiętam, jak ktoś chciał zebrać owoce z dachu
i spadł z tak wysoka, że...
Nic się nie stało.
Wiem.
Nie spotkała mnie żadna krzywda tylko dlatego,
że mnie chroniłeś.
Naprawdę żałowałam,
że zaprosiłam cię na ten dach.
I że odeszłam,
gdy tam nie poszedłeś.
Byłam tchórzem,
ale byłam też zachłanna.
Bałam się twojej odpowiedzi.
To ja powinienem przeprosić.
Gdybym wtedy
tam poszedł,
sprawy między nami...
potoczyłyby się inaczej.
Xiaogeng.
Dasz mi szansę ci to wynagrodzić?
Chodźmy na ten dach.
Możemy zacząć od nowa?
HERBATY TALENT’S
Coś cię trapi?
Tak.
Chyba zrobiłam coś dziwnego.
Pomogłam Ximenowi odnaleźć jego pierwszą miłość.
I pomogłam im się zejść.
Bolą cię plecy?
Nie wbiłaś sobie w nie noża?
Mam doła. Nie dokuczaj mi.
Dobra.
Nie smuć się.
Na pewno znajdziesz kogoś lepszego,
wyjątkowego, doskonałego.
Nie.
Ximen jest tym doskonałym.
Pani Yu.
Jak ma się Si?
Dzień dobry.
Si dochodzi do siebie w szpitalu,
ale potrzebuje jeszcze czasu.
Proszę się nie martwić.
Szybko zdrowieje.
Lekarz mówi, że w mig wróci do siebie.
To dziecko
już od małego cieszyło się dobrym zdrowiem.
Dobrze.
W porządku.
Dasz mi szansę ci to wynagrodzić?
Xiaoyou, o której zaczynasz dziś pracę?
Miałabyś czas się spotkać?
Xiaogeng, skąd to nagłe spotkanie?
Ximen poprosił, żebym poszła z nim dziś na ten dach.
Wspaniale.
Dlaczego mi to mówisz?
Bo wiem, że ty też go lubisz.
Więc czuję, że powinnam ci to powiedzieć.
Ach tak?
Xiaoyou.
Dziękuję.
Postaram się nadrobić czas,
który Ximen i ja straciliśmy.
Musisz iść niedługo do pracy?
No to nie zawracam ci głowy.
Pójdę już.
- Dobrze. - Pa.
HERBATY TALENT’S
Xiaoyou.
Co się stało?
Czego chciała od ciebie Xiaogeng?
Shancai.
Pamiętasz, jak byłyśmy na zakupach
i jedna ze sprzedawczyń powiedziała,
że mam smutne brwi
i powinnam zmienić ich kształt?
O czym ty mówisz?
Wyglądam przez nie na smutną.
To nie jest dobry kształt.
Choć jestem szczęśliwa,
wyglądam na smutną.
Nie masz smutnych brwi.
Co się stało?
Xiaogeng powiedziała mi,
że jutro pójdzie z Ximenem na dach zobaczyć ten budynek.
Ximen zawsze był chłopakiem z moich snów.
A ja nie chcę się budzić.
Więc, Shancai,
jeśli wyglądam na smutną,
to na pewno przez moje smutne brwi.
Nie martw się o mnie.
Już dobrze.
Hej.
- Wystraszyłeś mnie. - Co jest?
Tak nagle mnie tu ściągnęłaś.
Chcesz posłuchać mojego pięknego głosu?
Chodzi o Xiaoyou.
Jest już w środku.
Znowu chodzi o Ximena?
Kiedy ona w końcu nabierze rozumu?
Chodźmy.
Naprawdę ze mną pójdziesz?
Bardzo się o nią martwisz.
Czyli nie jest z nią najlepiej.
Więc powinienem cię wspierać i tam pójść.
Co ty robisz?
Daoming Si.
Jesteś niezawodny. Wspierasz mnie, kiedy najbardziej cię potrzebuję.
Nonsens.
Jestem spadkobiercą rodzinnego imperium.
Niezawodność to podstawa.
Dobry z ciebie facet.
Lepszy od najlepszej przyjaciółki.
Dopiero do tego doszłaś?
Chwileczkę.
Nazwałaś mnie przyjaciółką?
Czy ty nazwałaś mnie swoją najlepszą przyjaciółką?
Hej.
Naprawdę ma złamane serce?
Już sama nie wiem.
Nie chcecie śpiewać?
To ja zaopiekuję się mikrofonem.
Jasne. Śpiewaj, co ci w duszy gra.
Xiaoyou.
Śpiewałaś tę piosenkę już z milion razy.
Nie jesteś zmęczona?
Nie.
Jestem podekscytowana.
Pomożecie mi wybrać więcej piosenek?
Cieszę się, że ze mną przyszliście.
Nie dam rady zasnąć w domu.
Xiaoyou.
Zostaw. Niech to z siebie wyrzuci.
Jak się zmęczy, to zaśnie jak dziecko.
Wkrótce jej przejdzie.
Wybierz jej jakieś piosenki.
Dobrze.
Xiaoyou nic nie będzie.
Noc wkrótce się skończy.
Nadejdzie nowy dzień.
Dzień dobry.
Co tu robisz tak wcześnie?
Też jesteś wcześniej.
Nie mogłeś spać, więc już przyszedłeś?
Chyba mówisz o sobie.
Rozgryzłeś mnie.
Chodźmy.
Kończy mi się energia.
Cóż, trochę sobie pośpiewałaś.
Chciałabym mieć tyle energii.
Powiedzcie mi. Myślicie, że już się spotkali?
Żałujesz tego?
Nie.
Ale boli mnie serce.
Nie wiem, kiedy przestanie.
Nie myśl o rzeczach, które nie są pewne.
Może lepiej nic nie mów.
Ja tak zrobiłem.
Nie dowiemy się, co przyniesie przyszłość, choćbyśmy nie wiem ile o tym myśleli.
Ciesz się chwilą.
Boli cię serce.
To znak, że ciągle żyjesz.
Co jest?
Nic.
Trochę się zmęczyłam.
Pewnie dlatego, że kiepsko spałam.
Już od małego byłaś słabiutka.
Tak.
Kiedy byłaś dzieckiem...
bez przerwy się bawiłaś.
Twoje ciało nie nadążało.
Ale nie przestawałaś.
Szłaś spać, gdy padałaś ze zmęczenia.
Jadłaś, gdy się budziłaś.
Objadłaś się i bolał cię brzuch.
Mówisz, jakbym była
jakimś zwierzęciem.
Za każdym razem, gdy byłem samotny i smutny,
ratowała mnie twoja niewinność.
Dziękuję.
Ximen.
Wiesz, że zawsze cię kochałam?
Tak.
Wiedziałeś?
Łatwo cię rozgryźć.
A ciebie strasznie trudno.
Ximen.
Czy przy naszym
ponownym spotkaniu zrozumiałeś,
że my zawsze...
Zawsze co?
Nieważne.
Już prawie czas. Chodźmy.
Dobrze.
Ale jasno.
Jest ósma rano. Powinno być jasno.
Shancai, Daoming Si, dziękuję wam.
Dobrze, że jest weekend. Będzie można odespać.
Xiaoyou, dasz radę zasnąć?
Tak.
Halo? Xiaogeng?
Możesz przyjść na dach?
Co? Teraz?
Dobrze.
Dziwne.
Czy Xiaogeng nie powinna być z Ximenem?
Czemu chce, żebym przyszła?
Idziesz spotkać się z Ximenem?
Mam cię podwieźć?
Ja...
Ale...
Ale co?
Na miejscu dowiesz się, o co chodzi.
To niedaleko. Pójdę sama.
Shancai, Daoming Si, dziękuję wam.
Xiaoyou.
Dasz radę.
Ximen.
Przyszłaś.
Czemu nie ma znaku?
Gdzie Xiaogeng?
Poszła sobie.
Poszła, bo zdjęto znak?
Ale on już nie ma znaczenia.
- Najważniejsze, że ty tu jesteś. - Xiaoyou.
Między mną i Xiaogeng to koniec.
Koniec?
Co to znaczy?
I nie zobaczyliśmy.
Ximen.
Nie uważasz, że to znak,
że nic
nie trwa wiecznie?
Zauważyłeś?
Po naszym ponownym spotkaniu
wszystko, o czym mówiliśmy,
należało do przeszłości.
I tylko tam może istnieć.
Myślimy o przeszłości,
bo nie możemy do niej wrócić.
To chcesz powiedzieć?
Przepraszam.
Pięć lat temu,
gdy mnie tu zaprosiłaś,
to był ten „Jeden raz”.
Przegapiłem go.
W porządku.
Niektóre rzeczy mają znaczenie,
tylko jeśli wydarzą się
w danym czasie i miejscu.
Jeśli go przegapiłeś,
po prostu żyj dalej.
Tak naprawdę...
wiem, że twój „Jeden raz”...
nie należy już do mnie.
Należy do innej dziewczyny.
Kobiety mają dobrą intuicję.
Xiaogeng.
Tak czy inaczej, powinienem ci coś powiedzieć.
Dawny ja
naprawdę cię lubił.
Wtedy byłaś dla mnie...
ważniejsza od wszystkiego innego.
Ximen.
Ja też.
Ja też kiedyś bardzo cię lubiłam.
Napisy: Magdalena Kowalewska